اعتماد و اعتقاد امید می آفریند

اعتقاد:

اهالی روستایی تصمیم گرفتند که برای نزول باران دعا کنند، روزی که تمامی اهالی برای دعا در محل مقرر جمع شدند، فقط یک پسر بچه با چتر آمده بود، این یعنی اعتقاد.

اعتماد:

اعتماد را می توان به احساس یک کودک یک ساله تشبیه کرد، وقتی که شما او را به بالا پرتاب می کنید، او می خندد...چرا که یقین دارد که شما او را خواهید گرفت، این یعنی اعتماد.

امید:

هر شب ما به رخت خواب می رویم بدون اطمینان از اینکه روز بعد از خواب بیدار خواهیم شد، ولی همیشه برای روز بعد خود برنامه داریم، این یعنی امید.

ای خدای قادر و متعال، اعتقاد و اعتماد به خودت را در دل من بیشتر کن، زیرا که امید من فقط تویی.

/ 3 نظر / 10 بازدید
امیر

حقوق بشر به سبک آمریکا http://www.nasrtv.com/modules/video/singlefile.php?cid=13&lid=7484

یه دوست

سلام.بسیارزیباوتاثیرگذاربود. پیروزوسربلندباشید.

حمید توکلی

سلام ، مطلب اعتقادیتون واقعا زیبا بود و قابل تامل . انشاءا... البته بنظر من مطلب اعتمادیتون یک طرفس بله بچه میخندد چون اعتماد دارد ولی اگر بداند اون بنده خدا که شوتش میکنه بالا خودش اعتماد نداره که سالم بگیردش خنده که هیچ سکته میکرد!!!!